Over Nijntje, hoe saai het leven kan zijn en een zorgverzekeraar (de 2e letter is een G)

In mijn vorige schrijfsel zou ik iets over Nijntje schrijven maar dat was er niet meer van gekomen. Nijntje neemt een speciaal plekje in mijn leven in, prachtige boekjes waar een klein, heel klein, sluiertje van de echte wereld wordt onthuld aan kinderen. Toen Dick Bruna in 2017 overleed tekende de Utrechtse Lana van Leeuwen de afbeelding van een huilende Nijntje naast de Utrechtse vlag. Deze afbeelding deed iets met mij en is nu al jaren op diverse plekken mijn avatar. Erger nog ik heb er een tattoo van laten zetten op mijn bovenarm. Weliswaar zonder de vlag. Een hele enkele keer, als het echt super warm is, draag ik zo’n mouwloos shirt als wij aan het strand zijn. Ik doe net of ik niets zie maar mijn vrouw zegt altijd dat veel mensen nog eens verbaasd achterom kijken naar mijn arm als ik langsloop. Minimensje, u weet wel, vindt het echter prachtig en vraagt wanneer zij ook een stempel mag. 

En verder, verder is het leven redelijk saai. De uren worden dagen, de dagen weken en de maanden vliegen voorbij zonder dat er werkelijk bijzondere dingen gebeuren. Mijn gezondheid is al maanden stabiel. De laatste pet-scan leverde gelukkig als resultaat dat er wel extra bestralingsschade zichtbaar is in mijn long maar de kankertumor niet terug is gekomen en/of gegroeid. In overleg met longarts dr. V. afgesproken dat wij nu eerst een paar keer op vakantie gaan en dan ergens in oktober terugkomen voor een nieuwe scan. Dus even lekker door leven. 
Maar dan had ik buiten de waard gerekend. En de waard is in dit geval mijn zorgverzekeraar. Ik noem geen namen maar het zijn drie letters en het begint met een V en eindigt met een Z. Nu ik al jaren, met een goed resultaat, een bepaalde inhalatie gebruik vindt de zorgverzekeraar het welletjes. Graag overgaan op een ander, goedkoper middel, want wij vergoeden het niet langer. Daar sta je dan bij de apotheek. Of je even € 91,00 wilt aftikken en dat voortaan 6 keer per jaar. Oeps, toch maar even naar de longarts. We spreken af dat ik een ander middel ga proberen. Dat heb ik al eens eerder gedaan maar toen ging die overstap medisch niet goed. Volgende week begin ik er mee. Tegelijkertijd met de longarts afgesproken dat ik de zorgverzekeraar zal verzoeken hun standpunt te herzien. Ondanks alle afspraken die er gemaakt zouden zijn met zorgverzekeraars over onnodige medicijn wisselingen verwacht ik hier helemaal niets van.

Leuk om te vermelden is dat ik afgelopen februari in overleg met Longfonds ben gestart met de EUPATI opleiding. Deze opleiding wordt speciaal gegeven aan mensen die, net als ik, patiëntvertegenwoordiger zijn. Zeer leerzaam en ik weet nu al dat ik de kennis supergoed kan gebruiken. De groep van 19 “leerlingen” bestaat uit vertegenwoordigers  van 19 verschillende patiëntenverenigingen. Ook dat is leerzaam, want wat “wij” als vrijwilliger bij Longfonds als normaal zien bij het ondersteunen van lotgenoten moeten veel kleine patiëntenverenigingen nog uitvinden, of er is gewoonweg geen geld of mensenkracht voor. Goed om bij stil te staan.  De opleiding duurt nog tot en met maart volgend jaar. Ik ga u er te zijner tijd zeker meer over vertellen.

Tot zo ver. Mocht u nu wel of niet op vakantie gaan, ik wens u ieder geval een mooie zomer.